Μερικές σκέψεις στον απόηχο του Συνεδρίου


 
Εικόνα tadmin
Εκτυπώσιμη μορφήΕκτυπώσιμη μορφή

Η αριστερά στην κυβέρνηση:

Η ανάγκη της ελληνικής κοινωνίας βρήκε έκφραση.

Το κακό όνειρο της ασύδοτης ολιγαρχίας και της διαπλοκής έγινε πραγματικότητα.

Ο «κίνδυνος» να μεταδοθεί η αντίδραση του πειραματόζωου ξύπνησε το νεοφιλελεύθερο ιερατείο των Βρυξελλών και τον παντοδύναμο Γερμανό υπουργό οικονομικών.

Σε αυτές τις τρείς προτάσεις θα μπορούσε να συνοψιστεί,  με κάπως δημοσιογραφικό τρόπο, το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ. Όμως ας μη γελιόμαστε. Δεν πρόκειται για φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ αλλά για τέλος εποχής.

Τέλος εποχής για το παλιό πολιτικό σύστημα που είχε καλομάθει στην υπηρεσία 100 οικογενειών στη χώρα, που απομυζούσαν χρηματοδοτήσεις του δημοσίου, πόρους της Ε.Ε., αποθεματικά κοινωνικών ταμείων και λαϊκές αποταμιεύσεις. Που τσαλαπατούσαν ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δημιουργικές κοινωνικές πρωτοβουλίες ακόμη και σοβαρές επιχειρηματικές προσπάθειες που δεν κατέβαλαν το απαραίτητο ρεγάλο. 

Στην ουσία, το παλιό πολιτικό σύστημα πότε με το ένδυμα του φιλελευθερισμού και πότε με το ένδυμα της σοσιαλδημοκρατίας δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα σύστημα  νομής της εξουσίας και διανομής  του κοινωνικού πλούτου στους πολύ λίγους, με το αζημίωτο φυσικά. 

Οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ ήταν απλώς ο φερετζές που αν τον σήκωνε κανείς, θα αντίκρυζε συνεχώς τους ίδιους πρωταγωνιστές: πολιτικά τζάκια και «επιχειρηματίες» που ρίσκαραν τα χρήματα του ελληνικού λαού και όχι τα δικά τους. Που έκαναν δουλειές μεταξύ τους και, όλοι μαζί,  με ευαγή ιδρύματα όπως η SIEMENS. 

Εδώ και είκοσι χρόνια λεηλατούσαν το κοινωνικό σώμα και χειραγωγούσαν τους πολίτες μέσα από το τρίγωνο της διαπλοκής. Το μόνο πολιτικό προϊόν, που έπαψε πια να πουλάει, ήταν «ένα κοινωνικό κράτος γι’ αυτούς που το έχουν πραγματικά ανάγκη».  Οι δήθεν ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές τους στηρίζονταν σε ψευδεπίγραφες αναφορές στο παρελθόν. Στην πραγματικότητα οι φιλελεύθεροι ασφυκτιούσαν και ασφυκτιούν στη Ν.Δ.  Οι δε σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες δεν χωρούν πια στο ΠΑΣΟΚ. 

Αυτό το απίστευτο κλεπτοκρατικό σύστημα οδήγησε τη χώρα στο γκρεμό. Στη χρεοκοπία της οικονομίας, την απελπισία της κοινωνίας και το βάθεμα της εξάρτησης της χώρας. Ανέλαβαν μάλιστα, «ως ειδικοί και ειδήμονες», να διορθώσουν την κατάσταση. Και βάθυναν την ύφεση, φούντωσαν την ανεργία και τη φτώχια. Φόρτωσαν όλα τα βάρη της κρίσης, που οι ίδιοι δημιούργησαν και διαχειρίστηκαν, στις πλάτες των πολλών. Εξακολουθώντας βέβαια, να ευνοούν τους κάθε λογής ημετέρους.

Όταν οι πολίτες τους κατάλαβαν, ανέβηκαν στο μόνο ασφαλές και αξιόπιστο όχημα που βρήκαν: τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ήθελε και η ριζοσπαστική αριστερά. Μπορεί η ευθύνη να ήταν μεγάλη αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε- και θέλει-  να αποδείξει ότι μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση – με την κοινωνία όρθια. Γιατί ήθελε –και θέλει- να περάσουμε στη δίκαιη ανάπτυξη.

Και τότε, μπροστά στον κίνδυνο το κατεστημένο να χάσει τον έλεγχο, «έριξαν λάδια» στο δρόμο του ΣΥΡΙΖΑ για να μετατραπεί η διακυβέρνησή του σε αριστερή παρένθεση. Τα πρώτα λάδια τα έριξε ο Σαμαράς μαζί με τον Βενιζέλο. Στο δημοψήφισμα όμως, γλίστρησαν οι ίδιοι. Στην ίδια καλή πρακτική ακολουθεί και ο καλοαναθρεμμένος γόνος της οικογένειας Μητσοτάκη. Πρώτα με την προσπάθεια υπονόμευσης της πρώτης αξιολόγησης και τώρα με τη λυσσαλέα υποστήριξη της διαπλοκής και των καναλαρχών.  Πρόκειται ασφαλώς, για το κύκνειο άσμα του κλεπτοκρατικού κατεστημένου που καταρρέει. Ό,τι   κι αν κάνουν οι υψηλοί προστάτες τους,  η SIEMENS και η FEROSTALL, έχουν μπροστά τους το τείχος του ελληνικού λαού.

Αυτό είναι το πραγματικό φαινόμενο: οι Έλληνες που ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ!

Ο ελληνικός λαός σπάει κάθε δεσμό με το παλιό και αγκαλιάζει τη δική του αριστερά της ανάπτυξης και της διαφάνειας. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ με το Συνέδριό του, αναβαπτίστηκε στο όραμα και τις αξίες της εθνικής ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής απελευθέρωσης. Αναδεικνύει την αριστερή φυσιογνωμία και την ταυτότητά του. Εμβαθύνει τη στρατηγική του συμπόρευση με την κοινωνία και στεριώνει τους δημοκρατικούς θεσμούς.

 Ο αγώνας για δίκαιη ανάπτυξη με σεβασμό στον άνθρωπο και το περιβάλλον είναι μπροστά μας. Σε αυτό τον αγώνα στρατευόμαστε όλες και όλοι. Πυκνώνουμε τις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ. Συμμετέχουμε στους θεσμούς. Αγκαλιάζουμε τα κινήματα. Δίνουμε προβάδισμα στη νέα γενιά. Με γνώση και ισχυρή πολιτική βούληση. Με συνθετική πολιτική ενότητα και δημοκρατική αποτελεσματικότητα.

 

 

Βαθμολογήστε το άρθρο: 
Δεν υπάρχουν ακόμα ψήφοι

Μεγέθυνση Κειμένου

  • Increase
  • Decrease
  • Normal

Current Size: 100%