Tο δικαίωμα των γυναικών σε μια ζωή χωρίς βία


 
Εικόνα tadmin
Εκτυπώσιμη μορφήΕκτυπώσιμη μορφή

Η έμφυλη ισότητα, δηλαδή η ισότιμη αντιμετώπιση των ατόμων ανεξάρτητα από την ταυτότητα του φύλου τους, παρουσιάζεται συχνά ως ένα ξεπερασμένο θέμα για τις σύγχρονες κοινωνίες. Τούτο διότι, σε σύγκριση με προηγούμενες δεκαετίες, οι γυναίκες καταλαμβάνουν πλέον υπολογίσιμη θέση στην αγορά εργασίας και συμμετέχουν στην κοινωνική ζωή χωρίς εμφανείς αποκλεισμούς.

Ωστόσο, αν εξετάσουμε το ζήτημα πιο προσεκτικά, καταλαβαίνουμε ότι αυτή η ισότητα είναι σε μεγάλο βαθμό φαινομενική και επίπλαστη. Οι γυναίκες υπό-εκπροσωπούνται, όσον αφορά τα δημόσια αξιώματα και τις θέσεις ευθύνης, αμείβονται συνήθως λιγότερο από τους άνδρες για την παροχή της ίδιας ακριβώς υπηρεσίας, βιώνουν στην καθημερινή τους ζωή μία σειρά περιορισμών, οι οποίοι ανταποκρίνονται σε συντηρητικά στερεότυπα.
Ως επιστέγασμα και κατάληξη των παραπάνω, το γεγονός ότι, ακόμη και σήμερα, υπάρχει μακρύς δρόμος έως την επίτευξη του στόχου για έμφυλη ισότητα, αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας από τα επίσημα στοιχεία για τη βία κατά των γυναικών. Βία που εκδηλώνεται με υψηλή συχνότητα σε όλα τα πεδία της κοινωνικής αλληλεπίδρασης και επεκτείνεται στο σωματικό, σεξουαλικό, ψυχολογικό και συναισθηματικό επίπεδο. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας εκτιμά ότι μία γυναίκα στις τρεις έχει υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της, καθώς και ότι το 7% των γυναικών θα υπάρξουν θύματα σεξουαλικής επίθεσης που διαπράττεται από κάποιον άλλον εκτός του συντρόφου της. Η ενδοοικογενειακή βία και η βία κατά των γυναικών, σε όλες τις μορφές της, λεκτική, σωματική και ψυχολογική, αποτελεί ακραία έκφραση κυριαρχίας ανάμεσα στα φύλα και έχει αναδειχθεί στην Ευρώπη ως κεντρικό θέμα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Θεωρούμε ότι η έμφυλη ισότητα είναι ένα καθημερινό διακύβευμα, ένας κρίσιμος στόχος που απαιτεί συνεχή αγώνα για το μετασχηματισμό της κοινωνίας και την ανατροπή των πατριαρχικών αντιλήψεων που, άμεσα ή έμμεσα, χαρακτηρίζουν τον τρόπο σκέψης της. Σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση αυτή αποτελεί βέβαια και η αντιμετώπιση του φαινομένου της βίας κατά των γυναικών, μέσα από θεσμικές πρωτοβουλίες, που θα δημιουργούν ένα πλέγμα πρόληψης ανάλογων περιστατικών, προστασίας των θυμάτων και τιμωρίας των δραστών.
Σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση έθεσε σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για την «κύρωση της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας». Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο που αφορά την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και κακοποίησης και αποτελεί σημαντικότατο βήμα στην προσπάθεια του Συμβουλίου της Ευρώπης να εξασφαλίσει τον σεβασμό των δικαιωμάτων των γυναικών. Η  Κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης ως νόμος του κράτους σηματοδοτεί την πρώτη διεθνή συνθήκη που αναγνωρίζει και ορίζει ξεκάθαρα την έμφυλη βία. Την ίδια στιγμή,  ικανοποιεί το διαχρονικό  αίτημα για την ύπαρξη ενός νόμου, οι διατάξεις του οποίου  θα καλύπτουν κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών, σε όποιον τομέα της καθημερινότητάς μας και αν εμφανίζεται. Αυτά τα ζητήματα δεν είναι πολυτέλεια, και γι αυτό η κυβέρνηση βάζει αυτές τις προτεραιότητες, οι οποίες είναι στον πυρήνα της πολιτικής ύπαρξης της Αριστεράς. 
Επίσης, αναμένεται σύντομα να κατατεθεί προς ψήφιση στη Βουλή σχέδιο νόμου για την προώθηση της ουσιαστικής ισότητας των φύλων. Το νομοσχέδιο θα προβλέπει, όπως η κυβέρνηση  είχε δεσμευθεί ότι θα διασφαλίσει  πόρους  γι’ αυτό, τη λειτουργία ενός ολοκληρωμένου Δικτύου τοπικών δομών και υπηρεσιών που ήδη προσφέρει αρωγή στα θύματα βίας, είτε ψυχοκοινωνική και νομική υποστήριξη των γυναικών-θυμάτων και την οποία προβλέπεται να αναλάβουν τα 40, ανά τη χώρα, συμβουλευτικά κέντρα, είτε φιλοξενία και ψυχοκοινωνική υποστήριξη αυτών εντός των λειτουργούντων 21 ξενώνων ανά τη χώρα. Μέσα από τις δομές αυτές επιδιώκεται να ενισχυθεί η εφαρμογή πολιτικών κοινωνικής προστασίας από μέρους των δήμων και να αναπτυχθούν τοπικά σημεία αναφοράς για την υποδοχή, εξυπηρέτηση και διασύνδεση των ωφελουμένων γυναικών θυμάτων βίας με τα κοινωνικά προγράμματα και υπηρεσίες που υλοποιούνται στην περιοχή λειτουργίας τους.
Ο αγώνας μας ενάντια σε κάθε μορφής έμφυλη βία, είναι αγώνας για την οικονομική και κοινωνική ανεξαρτησία και το δικαίωμα του κάθε ατόμου να αποφασίζει για την αυτοδιάθεσή του. Αγώνας αλληλέγγυος προς όλες τις γυναίκες του κόσμου, που πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτος και ανυποχώρητος, ώστε να αλλάξουμε αυτό το σύστημα που αναπαράγει και επιδεινώνει όλες τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών. 
 
Για το τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ Καρδίτσας
                      Γερούκη  Έλενα
 

Βαθμολογήστε το άρθρο: 
Δεν υπάρχουν ακόμα ψήφοι

Μεγέθυνση Κειμένου

  • Increase
  • Decrease
  • Normal

Current Size: 100%